Eerlijk zijn over vreemdgaan? Een hels dilemma!

Regelmatig krijg ik de vraag voorgeschoteld: moet ik het mijn partner vertellen of niet?

Vreemdgaan in een relatie is een van de diepste schendingen van het wederzijdse vertrouwen. Hoe moeilijk is het als je je partner het leed wil besparen van de wetenschap dat je bent vreemdgegaan, maar tegelijkertijd geen geheimen voor elkaar wil hebben.

Diana en Arno hebben een goede relatie, vertelt Diana me. Ze houdt van Arno en wil hem voor geen goud kwijt. En toch is het haar overkomen: in een opwelling, verkeerde tijd, verkeerde plaats, een geweldige avond beleefd met collega’s, en in bed beland met een collega die ze eigenlijk maar nauwelijks kent en waar ze ook eigenlijk niet zoveel mee op heeft. De volgende morgen komt het besef met een dreun op haar neer: ik ben vreemdgegaan. Er ligt ineens een grote bom onder haar relatie en ze zou willen dat ze alles ongedaan kon maken. Dat kan natuurlijk niet. En dus zwelt het dilemma op: moet ze het vertellen aan Arno of niet?

Arno is altijd heel duidelijk geweest over vreemdgaan, en heeft regelmatig geroepen dat als Diana ooit vreemd zou gaan, hij direct de relatie zou beeindigen. Als er problemen zijn in de relatie, zo redeneert hij, dien je die eerst samen op te lossen, voordat je je ruiten voor de toekomst ingooit door het vertrouwen te beschamen. Daar zit wat in natuurlijk, eerlijkheid tegenover elkaar is heel belangrijk. Eerlijkheid maakt dat je aansluiting bij elkaar kunt houden als team, ook al ben je het niet eens met elkaar of zijn er spanningen.

Maar wat nu? Als Diana het niet vertelt zal ze verdergaan in de relatie met een geheim voor haar partner. Geheimen scheppen afstand naar elkaar. Bepaalde gespreksonderwerpen worden ineens no-go-area, of roepen nieuwe leugens op om het geheim in stand te kunnen houden. Je bent in de wetenschap van iets wat je partner enorm zou kwetsen. Dat is een last die op je geweten rust en schuldgevoelens kosten een berg energie.

De relatie zal hoe dan ook niet meer de naïeve onschuld hebben die het tot op heden had.

Als Diana het wel vertelt, loopt ze het risico Arno te verliezen. Het zou natuurlijk verschrikkelijk jammer zijn als de relatie op deze manier zou eindigen, maar ergens is het wel een logisch gevolg van de gebeurtenissen. Open en eerlijk. Als Diana het vertelt ligt de bal ineens bij Arno, hij heeft de keuze om hetzij een punt achter de relatie te zetten hetzij mee te werken aan het herstel van de (vertrouwens)relatie. Hij heeft hier een stem, hetgeen hij anders niet zou hebben.

Aan Diana nu de moeilijke beslissing, het helse dilemma. Ze vraagt aan mij wat ze moet doen, maar daar kan ik haar niet bij helpen. Ze moet haar eigen beslissing nemen. Ik kan haar alleen maar het mechanisme laten zien. En terwijl we hierover praten hoor ik diep in mij mijn eigen overtuiging: “Eerlijk duurt het langst, echt, eerlijk duurt het langst”.

http://het-roer-om.nl/ 

Relatiecounseling in de Belgische Ardennen

Is er toekomst na vreemdgaan?

Een vraag die mij vaak gesteld wordt is of de relatie nog kans van slagen heeft als een van de partners is vreemdgegaan. Het antwoord op deze vraag is niet eenduidig, maar soms lukt het.

Het belangrijkste probleem bij vreemdgaan is dat er vertrouwen is geschaad. Er is een erecode gebroken door een van de partners en vaak heeft die partner dat nog enige tijd verzwegen of zelfs ontkend tegenover de ander. Dat knaagt aan het fundament van de relatie, aangezien een gezonde relatie wordt gebouwd op wederzijds (blind) vertrouwen in de ander.

Waarom heeft het vreemdgaan plaatsgevonden? Waarom is de erecode gebroken?

Zolang je als partners dicht bij elkaar staat is de behoefte aan ‘buiten de deur eten’ klein en zul je er bovendien alles aan doen om de relatie te behouden zoals die is. Fijn, veilig, geborgen, weten dat er iemand dicht bij je staat die om je geeft. Je zult je ervoor inspannen om de ander niet te kwetsen. Bij verleidingen van buitenaf gaan de alarmbellen af dat er niets mag gebeuren wat jullie uit elkaar kan drijven.

Wanneer de afstand tussen beide partners groter is, is die zorg minder. Er zijn misschien ook wat irritaties over en weer, krenkingen, onuitgesproken gedachten en gevoelens die maken dat het geborgen gevoel bij elkaar afneemt. Verleidingen krijgen dan veel meer kans om te wortelen en de gewetenswroeging is kleiner. Het wordt ook makkelijker om de partner als mede veroorzaker van het eigen bedrog te gaan zien, waardoor de eigen schuldgevoelens afnemen (‘als ik zo weinig begrip van mijn partner krijg en iemand anders toont dat wel, ja logisch dat ik daar dan behoefte aan heb’).

Bij vreemdgaan is er dus bijna altijd sprake van een grotere emotionele afstand tussen de partners, al lijkt dat misschien voor de oppervlakte niet zo. Of zelfs voor de bedrogen partij niet zo.

En dus moeten er twee dingen gebeuren bij het herstellen van een relatie na vreemdgaan: het vertrouwen moet hersteld worden en de afstand tussen de partners moet kleiner worden.

Geschaad vertrouwen kan wel weer herstellen, maar dat heeft tijd en veel positieve ervaringen nodig. De bedrogen partner moet de kans krijgen om te ervaren dat de partner nu wel zijn belofte houdt en niet nog eens een zo sterke kwetsing zal veroorzaken. Tegelijkertijd moet de bedrogen partner ook dat vertrouwen weer geven, wat zeker in het begin erg moeilijk zal zijn. Het voelt heel kwetsbaar, want het is al eens geschaad. Daarbij moet de bedrogen partner het bedrog kunnen vergeven, de pijn kunnen afsluiten. Niet steeds het slachtofferschap weer oprakelen. Ook dat vraagt tijd en inspanning van de bedrogen partij.

De vreemd gegane partner zal onder ogen moeten zien wat hij of zij heeft veroorzaakt en daar verantwoordelijkheid voor moeten nemen. Zolang deze partner het bedrog bagatelliseert of goedpraat, is er geen kans op herstel van de relatie. Indien hij of zij oprecht berouw toont voor het gebeurde, maakt dat het voor de bedrogen partij makkelijker om toch weer opnieuw vertrouwen te geven. Bovendien zal het berouw niet alleen moeten blijken uit woorden, maar ook uit daden. Nieuwe verleidingen worden bijvoorbeeld resoluut afgewezen en uit alles blijkt dat de vreemd gegane partij de misstap wil rechtzetten.

En tegelijkertijd moeten de partners dichter bij elkaar komen dan ze waren voordat het vreemdgaan begon. Ook daar zit een klus, omdat daarvoor bestaande, ingesleten patronen doorbroken moeten worden. Misschien moeten de partners wel leren om met elkaar over diepliggende gevoelens te praten en de belangen van de ander serieus leren nemen. Hoe doe je dat, als je dat nooit eerder hebt gedaan? Ook dat kan heel eng en kwetsbaar voelen. Maar juist in het afbreken van die muur en het jezelf openstellen voor de ander kom je dichter bij elkaar te staan.

In het omarmen van elkaars zwakheden zit de kracht van het team. Als dat door beide partners zo gevoeld, begrepen en uitgevoerd kan worden, ligt er na het vreemdgaan nog een mooie toekomst open.

http://www.het-roer-om.nl